Canım sıkkın sadece. O kadar basit ki bu. Basitliği ile insanı öldürebilecek kadar güçlü. Kelimelerin benden gitgide uzaklaştığını hissediyorum son zamanlarda. Doğru şeylerin olmadığı hissediyorum. Olamaz ya kendini bilmekten daha kötüsü. Ya da insanın kendine karşı herhangi bir beklentisi olmaması. Evet evet bu daha doğru oldu gibi. Hayır ben kendime karşı genellikle dürüst oldum. İğrenç, aşağılık olduğumu kabul ettim. Buradan; insan en çok kendini kandırır gibi saçma sapan geyiklere girmeyeceğim. Müptezel orospu çocuğu bir geyik o. Müptezel ile beraber orospu çocuğu gelmezse müptezel kelimesinin anlamını yitirdiğini hissediyorum. His sadece. Zorlanmak kelimesini her harfini götüme sokarcasına hissediyorum.
     Her şeyden kaçmak ne kadar muhteşem olurdu dimi? Be amına koduğumun çocukları kaçmak ne? Neyden nereye gideceksin? Aynı pisliğin seni daha az rahatsız edenini seçmenin seni rahatlatması gerizekalılığının bir örneği. Her yerin aynı pislikle, aynı yozlaşmışlıkla, insanı rahatsız eden ne kadar şey varsa onla donanmış olduğunu göremiyorsan senin kafana sıçayım. Kusura bakmayın kelimeler uzaklaşıyor demiştim ondandır bu agresifliğim.
     Selamlar,sevgiler ve saygılar ile.
                                                                                                                                  Ankara